Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρμαρωμένος Βασιλιάς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρμαρωμένος Βασιλιάς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

Μήπως ήλθε η ώρα να αγιοποιηθεί ο τελευταίος Αυτοκράτωρ του Βυζαντίου Κωνσταντίνος ΙΑ' Δραγάτσης Παλαιολόγος, ο υιός της Ελένης;

Όλοι οι Έλληνες τραγούδησαν τον χαμό σου με όλες τις ντοπιολαλιές τους από κάθε γωνιά της Μεγάλης Ελλάδας με ενα λεβέντικο χορό αφιερωμένο στον τελευταίο Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΙΑ'   Δραγάτση Παλαιολόγο από τον Πύργο του Μυστρά, αγαπημένο γιο της Ελένης Δραγάτση.
Εκεί στην πύλη του Αγίου Δημητρίου την ημερα των φώτων του 1449 μ.Χ. ενθρονίστηκε και στέφθηκε Αυτοκράτωρ ποτέ όμως στην Βασιλεύουσα, που ειχε διχαστεί σε ενωτικούς και ανθενωτικούς.
Τον Αυτοκράτορα που υπερέβη τα όρια του θρύλου, συνύφανε το όνομά του με τον ηρωισμό και την αθανασία της Ορθοδοξίας, αλλά η Ορθοδοξη Εκκλησία για τους δικούς της λόγους και φόβους ποτέ δεν αγιοποίησε.
ΠΡΟΤΑΣΗ:
Μήπως ήλθε η ώρα να αγιοποιηθεί ο τελευταίος Αυτοκράτωρ του Βυζαντίου Κωνσταντίνος ΙΑ' Δραγάτσης Παλαιολόγος, ο υιός της Ελένης;
Μιας αυτοκρατορίας που ξεκίνησε με τον Αγιο Κωνσταντίνο και την μητέρα του Αγία Ελένη και την εύρεση του Τιμίου Σταυρού, της ιερας σινδόνης και του ακάνθινου στέμματος του Σωτήρος που χάθηκαν με απαρχή το διάταγμα των Μεδιολάνων του 313 μ.Χ. να ανοίξει τον επουράνιο θρησκευτικό της κύκλο το 1453 μ.Χ. με την αγιοποίηση του θρυλικού Αυτοκράτορα, που δεν ευρέθη ποτέ;
Είναι η μέγιστη τιμή της Ορθόδοξης Εκκλησίας να αποδώσει τα ελάχιστα σε αυτόν που μέσα από την αυτοθυσία του ενέπνευσε και εμπνέει τον σκλαβωμένο Ελληνισμό στον μακραίωνο δρόμο της Παλιγγενεσίας και έδωσε δύναμη στον χριστιανισμό να συνεχίσει μέσα από τα κρυφά σχολειά να υπάρχει και να συντηρεί την άσβεστον φλόγα με τους χιλιοειπωμενα τραγούδια για την Παναγία Δέσποινα.
"Επαρθεν η Πόλις.
Σώπασε Κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις, πάλι με χρόνια με καιρούς
πάλι δικά μας θα' ναι."
Και με την ηρωική απάντηση του Κωνσταντίνου να στοιχειώνει τον νεοΈλληνα μεχρι να τον θέσει στο πάνθεον των Αγίων και να αποδεχτεί την Ιστορία του επιτέλους μαθαίνοντάς την και τιμώντας την και μη γυρεύοντας συνεχώς Κερκόπορτες για να πνίξει την λήθη του, γιατί μπορεί και να συμβούν.
"Το δε την πόλιν σοι δούναι ουτ' εμόν εστίν ουτ' άλλου των κατοικούντων εν αυτή, κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών".
"Το να σου παραδώσουμε την πόλη, δεν είναι δικαίωμα ούτε δικό μου ούτε άλλου από τους κατοικούντες σε αυτή. Γιατί απόφαση όλων μας είναι να πέσουμε, αμυνόμενοι, με τη θέλησή μας και δεν θα λυπηθούμε τη ζωή μας".
Μηπως ήρθε η ώρα να αγιοποιηθεί αυτός ο που ποτέ δεν ευρέθη ώστε να ατιμωθεί κατά την τριήμερο λεηλασία της Πόλης.

Εν τη 29η Μαΐου του έτους 2016 μ.Χ. ημέρα Κυριακή.
Μιχαήλ Ν. Αβέλλας
Αστυνομικός


Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα Νικητήρια για να βρει ο Ελληνισμός την Ιθάκη του.


video
Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια στην πατρίδα μας που βάλλεται χωρίς να υπάρχει μία επιτέλους κοινή γραμμή. Έχουνε χωριστεί σε δεξιούς, αριστερούς, κεντρώους και ακραίους κι έχουνε ξεχάσει τον ιερό αυτό τόπο να τον προασπιστούνε υπό ένα και μόνο πρίσμα. Αυτό της Δημοκρατίας που έκανε στην νεώτερη Ελληνική Ιστορία να ξεσηκωθεί ο ελληνικός λαός από τον τουρκικό ζυγό και κατά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο από την επέλαση του ναζισμού έχοντας ως φάρο το 626 μ.Χ.. Το 626 μ.Χ. που η Κωνσταντινούπολη δεχόταν αιφνιδιαστική επίθεση από τους Αβάρους, κατά την απουσία του Αυτοκράτορα Ηράκλειου σε εκστρατεία κατά των Περσών. Οι Άβαροι δε την 6η Αυγούστου 626 να έχουν προωθηθεί και να έχουν καταλάβει την Παναγία των Βλαχερνών και σε συνεργασία με τους Πέρσες ετοιμαζόντουσαν για την τελική επίθεση εναντίον της Βασιλεύουσας.
Τότε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Σέργιος, Σύρος στην καταγωγή,  τη νύχτα της 7ης-8ης Αυγούστου 626 περιέτρεχε ανά χείρας με την εικόνα της Παναγίας των Βλαχερνών και ενεθάρρυνε το λαό για αντίσταση. 
Και ω του θαύματος, φοβερός ανεμοστρόβιλος κατέστρεψε τον εχθρικό στόλο και οι αμυνόμενοι Βυζαντινοί αντεπιτέθηκαν και προξενησαν κατά των Αβαρών και Περσών, λύοντας την 8η Αυγούστου 626 την πολιορκία.
Τη Υπερμάχω λοιπόν με φάρο το ένδοξο παρελθόν και με πίστη στο Θεό, που τον προστρέχουμε και επικαλούμαστε μόνο όταν αντικρύζουμε τον τρόμο του θανάτου ενώπιον μας.
Τη Υπερμάχω σε αυτή την Παναγία που έβλεπαν οι στρατιώτες μας στο μέτωπο ττης Βορείου Ηπείρου και κατοτρόπωσαν τον ιταλικό φασιστικό στρατό του Μουσολίνι στο έπος του 1940.
Τίποτα δεν γίνεται δίχως πίστη και ευλάβεια και σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή.
Οι Έλληνες από το 490 και 480 π.Χ. έως το έπος του 1940 εθριάμβευσαν στους πολέμους, όταν η αδικία ήταν κατάφωρα εμφανής και η επιθετική πρόκληση του να παρέχεις γη και ύδωρ ήταν άκρως εξευτελιστική και ο αέρας της Ελευθερίας τους απειλούνταν από νέους δεσμώτες, που ούτε από την μυθολογία ο Προμηθεύς άντεχε να βλέπει το ανθρώπινο είδος να υποφέρει χωρίς τη χρήση του πυρός, της φωτιάς και μετέφερε το μυστικό τους με ένα καλάμι στους πρωτόπλαστους τιμωρούμενους από τους Θεούς και ελευθερούμενος από τον υιό τους και ημίθεο Ηρακλέα.

Και αυτή η αναφορά στη μυθολογία συμβαίνει γιατί λαός που ξεχνά τις ρίζες τους και τους μύθους ακόμη που τον έθρεψαν, είναι καταδικασμένος να καταστραφεί. 
Είναι η εξέλιξη του ανθρωπίνου είδους από τα τοτέμ και το διαμελισμό του Διονύσου (Άρτεμις εκ του αρτεμάω), τη θυσία του Αβραάμ έως το κήρυγμα των αναίμακτων θυσιών διά της νοεράς προσευχής και αγάπης που εκήρυξε και επέρασε την ανθρωπότητα ο Σωτήρ ημών Ιησούς Χριστός μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία.
Εν κατακλείδι, η ιερά αυτή προσευχή και ύμνος ας οδηγήσει την χώρα μας με σύνεση και προσοχή μέσα από τις Συμπληγάδες Πέτρες που διέρχεται, όπως ο ναυαγός Οδυσσέας επικαλούνταν την παρθένο Αθηνά (νόησις) όταν θαλασσοπνίγονταν στο γυρισμό του για την Ιθάκη, για να βρούμε επιτέλους κι εμείς ο Ελληνισμός τον δρόμο για την Ιθάκη μας, γιατί κουραστήκαμε, αποκάμαμε και στο τέλος θα τερματίσουμε δίχως συντρόφους.

Με τους θρύλους και το κρυφό μήνυμα του μαρμαρωμένου Βασιλέως ( κατ άλλους του Ελεημονος Αγίου Ιωάννη Βατάτζη ή του τελευταίου Αυτοκράτορος Κωνσταντίνου Παλαιολόγου) να συντηρεί τον παραπαίοντα Ελληνισμό, όπως τα γλυκά παραμύθια της γιαγιάς μας που μας νανούριζαν τα βροχερά βράδια των καλοκαιρινών διακοπών στο βουνό με τη λυχνία χωρίς ρεύμα από το παλιό λαμπογυάλι να φωτίζει τα όνειρά μας με τη γλυκιά μελωδία του και την επίκληση του όνοματος του Ιησού να σκορπά τα κακά και να διώχνει τους εφιάλτες, που πύκνωσαν τις τάξεις τους στην Ελλάδα του σήμερα. 

<<Τῇ ὑπερμάχῷ στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοι ἡ πόλις σου, Θεοτόκε· ἀλλ' ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον, ἵνα κράζω σοί· Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε.>>


Λέρος , 15.04.2016
Μιχαήλ Ν. Αβέλλας
Αστυνομικός - Μέλος Διαβούλευσης Δ. Τεμπών  

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016

Η Χάρις Αλεξίου τραγουδά για τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά.





Από την παλιά εκπομπή στον Alpha της Σεμίνας Διγενή το 2007 : «Κοίτα τι έκανες» η Χάρις Αλεξίου ερμηνεύει μία υπέροχη μελωδία για τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά σε μουσική Απόστολου Καλδάρα, στίχους Πυθαγόρα ,αποδεικνύοντας ότι το ευγενές και οι θρύλοι δεν αποτελούν πιστοποιητικό δεξιοφροσύνης ή αριστεροφροσύνης. Αναδεικνύοντας την συνέχιση των ιστορικών παραδόσεων που ανήχθησαν σε θρύλους έπειτα από δεκάδες και αιώνες σκλαβιάς με αυτά τα πετροχελιδόνια τα δύο του ελληνισμού, που ικετεύανε να φέρει την Άνοιξη και κατέληξε παραμύθι της γιαγιάς για να νανουρίζει τα εγγόνια της και να τα ταξιδεύει στην εποχή του Διγενή Ακρίτα που έπεσε και μαρμάρωσε ο Βασιλιάς. Σαν άλλες ιστορίες με δράκους, ήρωες και νεράιδες.

Ακολουθούν οι στίχοι σε ελληνική και αγγλική γλώσσα:

Έστειλα δυο πουλιά στην Κόκκινη Μηλιά
που λένε τα γραμμένα,
τo 'να σκοτώθηκε, τ' άλλο λαβώθηκε
δε γύρισε κανένα.

Για τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά
ούτε φωνή, ούτε λαλιά.
τον τραγουδάει όμως στα παιδιά,
σαν παραμύθι η γιαγιά.

Έστειλα δυο πουλιά στην Κόκκινη Μηλιά
που λένε τα γραμμένα,
το 'να σκοτώθηκε, τ' άλλο λαβώθηκε
δε γύρισε κανένα.

Έστειλα δυο πουλιά στην Κόκκινη Μηλιά,
δυο πετροχελιδόνια,
μα κει εμείνανε κι όνειρο γίνανε
και δακρυσμένα χρόνια.

Για τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά
ούτε φωνή, ούτε λαλιά.
τον τραγουδάει όμως στα παιδιά,
σαν παραμύθι η γιαγιά.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

I sent two birds to the Red Apple Tree
who speak of fate.
One was killed, the other wounded
not one returned.

About the Petrified King
neither voice nor song.
Yet he's been sung to the children
like a fairytale by their grandmother.

I sent two birds to the Red Apple Tree
two Crag Martins [swallows' species]
but they stayed there and became dream
and tearful years.

About the Petrified King
neither voice nor song.
Yet he's been sung to the children
like a fairytale by their grandmother.

Petrified Legend. Μαρμαρωμένος Θρύλος. (από 23-01-2013)

http://ireport.cnn.com/docs/DOC-914503

Petrified Legend. Μαρμαρωμένος Θρύλος. (από 23-01-2013)



Filippos Grapsas wrote in some of his words:” … Over here you will stay. Over here where you sprung and grew up, since you petrified as a far distand Byzantine legend”.
The photograph shows Ioannis Vatatzis the Byzantine Emperor of the Hellenes (1193-1254).
The Emperor's faith in God was great and helped decisively at every step, as then he had to duel with the hard Azatini, Sultan of Iconium, who often ravaged the thick cities that were close to the river Meandros. The Emperor listened then a mentally divine voice, and immediately took such force and power, that stormed and defeated the fearful Sultan!
The voice said: "The crucified has risen, the bluster felt,the fallen and crashed raises!”
Where are hidden the Leaders like him?
Makrychori, 23/01/2013
Michail N. Avellas

Translated at Hellenic (Greek) language

Έγραψε σε κάποιους στίχους του ο Φίλιππος Γράψας: «…εδώ θα μείνεις. Εδώ που φύτρωσες μεγάλωσες, αφού σαν θρύλος μακρινός βυζαντινός και συ μαρμάρωσες».
Στην φωτογραφία απεικονίζεται ο Άγιος Ιωάννης Βατάτζης Βυζαντινός Αυτοκράτωρ των Ελλήνων (1193-1254). Η πίστη του Αυτοκράτορα στο Θεό ήταν πολύ μεγάλη και τον βοήθησε αποφασιστικά σε κάθε του βήμα, όπως και τότε που χρειάστηκε να μονομαχήσει με τον σκληρό Αζατίνη, Σουλτάνο του Ικονίου, που συχνά πυκνά λεηλατούσε τις πόλεις μας που ήταν κοντά στον ποταμό Μαίανδρο. Άκουσε τότε νοερά θεία φωνή, και πήρε ευθύς τέτοια δύναμη, ώστε όρμησε και κατανίκησε τον τρομερό Σουλτάνο, που του έλεγε:
“Ο σταυρωθείς εγήγερται, ο μεγάλαυχος πέπτωκεν, ο καταπεσών και συντριβείς ανώρθωται”.
Πού κρύφτηκαν οι Ηγέτες σαν κι αυτόν;
Μακρυχώρι, 23/01/2013
Μιχαήλ Ν. Αβέλλας

χρησμός του Λέοντος του Σοφού



Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

Το κρυφό μήνυμα του Μαρμαρωμένου Βασιλιά.The hidden message of the Petrified King.

Την 29η Μαΐου 2012 δημοσίευσα ένα άρθρο με τίτλο το κρυφό μήνυμα του μαρμαρωμένου βασιλιά, ένεκα της μνήμης της άλωσης της Πόλης. Έπειτα από δύο έτη και εξελίξεις στο ελληνικό και διεθνές στερέωμα που δεν αφήνουν κανέναν αδιάφορο, τόσο στα πολιτικά όσο και στα θρησκευτικά δρώμενα αλλά και σε κράτη που έχουν καταντήσει πεδία σπαρακτικών μαχών και απερίφραστης κτηνωδίας, θεωρώ πως η αναδημοσίευσή του κρίνεται επιτακτική.
Και ένα ερώτημα πλανάται πλέον: Ποιος είναι ο επόμενος;…
(ακολουθεί το άρθρο)
Από το 1453 έως το 2012 πέρασαν 559 (πεντακόσια πενήντα εννέα) έτη από την ημέρα που αλώθηκε η παρηκμασμένη πρωτεύουσα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. 559 έτη από την άλωση του Ελληνισμού. 559 έτη θρύλοι, μύθοι και δοξασίες. 559 έτη προσμονή να ανοίξει ο δρόμος για τη δόξα ξανά. Να φυσήξει ο Αίολος τον άνεμο και να φέρει τον Ελληνισμό στην Ιθάκη του και τον Οδυσσέα ξανά στο θρόνο του. 559 έτη για να ξυπνήσει ο μαρμαρωμένος Βασιλεύς. 559 έτη για να σταθούμε στο ύψος της Ιστορίας μας. 559 έτη να σερνόμαστε να ανακτήσουμε την παλαιά μας αίγλη και δόξα με σπασμωδικές κινήσεις.
Και στην αρχή κερδίζουμε, να νικάμε, να θριαμβεύουμε κι έπειτα να μας πλακώνει το φοβερό σκότος της διχόνοιας μας! Να μας τρώγει το σαράκι της εξουσίας. Και να ανοίγει η «Κερκόπορτα» της τρομακτικής μας ήττας! Κι ελεύθεροι από τότε στα αλήθεια δεν ήμασταν ποτέ. Αφού και με την απελευθέρωσή μας με τα δάνεια των ξένων μεγάλων Οίκων, που δεν φτάνανε για πολεμοφόδια, αλλά για εξουσία και θάνατο μεταξύ των Ελλήνων και έπειτα αποκαμωμένοι να κυβερνηθούμε, φτιάχνουμε κόμματα με τα ονόματα των ξένων δυνάμεων, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μας, για να μας «βοηθάνε»!
Και όλοι απορούν γιατί αυτό το Γένος των Ελλήνων δεν μπορεί να πάρει ξανά εμπρός; Γιατί η απάντηση είναι ότι ποτέ δεν έγινε το πραγματικό ξεκαθάρισμα μεταξύ των φυλών των Ελλήνων. Γιατί ποτέ δεν ησύχασε το αίμα των προδομένων ακριτών από τους αυλικούς του Βυζαντίου. Γιατί δεν ξέχασε ακόμη η «Πόλη» τις συκοφαντίες, τις δολοπλοκίες, τις ίντριγκες των αυλικών του Βυζαντίου. Γιατί δεν ησύχασε ακόμη η «Πόλη» από την προδοσία των προδομένων Ελλήνων από την «αυλή της». Γιατί θυμάται ακόμη η «Πόλη» τη ραγδαία έξαρση του μοναχισμού, τους νέους που έτρεχαν πανικόβλητοι να μονάσουν στα μοναστήρια, παρά να πολεμήσουν για τα τείχη της, λέγοντας είναι κάλεσμα Θεού προφασιζόμενοι και την αντίθεσή τους με την ένωση των δύο Εκκλησιών (Ανατολικής και Δυτικής). Και η αυτοκρατορία στρατολογούσε μισθοφόρους, γιατί οι Έλληνες είχαν παραιτηθεί.
Στάθηκε όμως στον αιώνα, ως φωτεινός φάρος για την ολική επαναφορά μας κάποτε, κάπως, με κάποιον Ηγέτη σαν αυτόν, που σαν άλλος Λεωνίδας, αντίταξε τη φωνή του στα ασκέρια των Οθωμανών ο τελευταίος Βασιλεύς Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και απήντησε στον Μωάμεθ για την παράδοση της Πόλης: «Το να σου παραδώσω όμως την πόλη ούτε σε εμένα επαφίεται ούτε σε άλλον από τους κατοίκους της, διότι με κοινή απόφαση οι πάντες θα αποθάνουμε αυτοπροαίρετα και δεν θα υπολογίσομε τη ζωή μας».
Τι κι αν παραδώσαμε ένεκα της διχόνοιας τα τεράστια και αχανή σύνορα που κληρονομήσαμε από τον Μέγα Αλέξανδρο έως και την τελευταία ικμάδα του ηρωικά πεσόντος τελευταίου Αυτοκράτορα και Βυζαντίου, θα ηχεί πάντα στο είναι μας ένα πράγμα. Ένα πράγμα που κανείς και με κανένα τρόπο δεν μπορεί να μας αφαιρέσει ποτέ και μέσα από την εξέλιξη του κόσμου μας, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι μόνο εκεί ανήκουμε!
 Στο αθάνατο ελληνικό πνεύμα , πού καλείται στους σύγχρονους τυφώνες των καιρών που ζούμε, να δώσει λύσεις και να τερματίσει με πραγματική Ειρήνη το χάος της ταραγμένης γειτονιάς μας, ελευθερώνοντας λαούς από το σκοτάδι της άγνοιας και του μίσους! Αυτή είναι η μοίρα μας και πρέπει να την αποδεχτούμε!
Με τιμή
Αβέλλας Ν. Μιχαήλ

____________________________________________________________________
follows english translation

The hidden message of the Petrified King.

On 29 May 2012 I published an article entitled “the hidden message of the Petrified King”, on the memory of the conquest of Constantinople. After two years and developments in Greek and international stardom that does not leave anyone indifferent, so in the political and religious events and also in countries that have been made the fields of heartbreaking battles and outright brutality, I believe that the republication is imperative.
And a question is now wandering: Who's next? ...
(follows the article)

From 1453 to 2012 passed 559 ( five hundred fifty-nine ) years from the day that was captured the decadent capital of the Byzantine Empire. 559 years after the fall of Hellenism. 559 years of legends, myths and beliefs. 559 years longing to pave the way for glory again. Longing Aeolus to blow the wind and bring Hellenism in Ithaca and Odysseus back to his throne. 559 years to wake the Petrified King. 559 years to live up to our history. 559 years crawling to regain our former glory and glamor with jerky movements.
And at first to be winning, triumph and then squashed by the terrible darkness of discord! To be eaten by the canker of power. And opening the " Backdoor " (Kerkoporta) of our  terrible defeat! And we were never truly free from then. After our liberation with foreign loans, which they were not enough for munitions, but for power and death among the Greeks and after the civil battle unable to govern, we made parties with the names of foreign forces, thousands of miles away from us , for our " help "!
And everybody wonders why this Gender of Greeks (Hellenes) can not get ahead again? The answer is that it never became a real settling among the tribes of the Greeks. Because the blood of betrayed Guards (Akritas) never quieted by the betray of the Byzantium’s court. Because Constantinople did not forget the slanders, the intrigues of Byzantium’s courtiers. Because it is not quieted yet by the betrayal of the betrayed Greeks by the ' yard '. Because it still remembers the rapid rise of monasticism, when the young people ran in panic to be monks in monasteries, rather than to fight for the walls of Constantinople, saying it’s a call of God, pretexting also and their opposition to the union of the two Churches (Eastern and Western). And the empire was recruiting mercenaries, as the Greeks had resigned.
However, he stood in the passage of the centuries as a shining beacon for our total recall somehow, someone Leader like him, like another Leonidas, opposing his voice to the Ottoman asker (army), the last King Constantine Palaeologus and replied to Moameth (Muhammad) for the delivery of the City: "To surrender Constantinople to you it’s not in my hand or anyone else here, because we decided jointly to die unsolicited and will not calculate our lives."
What if we handed over, because of our discord, the huge and vast borders that we inherited from Alexander the Great until the last vitality of the heroically killed last Byzantine Emperor, it will always sounds to us one thing. One thing that no one and no way ever can remove us and through the evolution of our world, we must understand that we belong only there!
 In the immortal Greek (Hellenic) spirit, which is called to the hurricanes of our modern times we live in, to provide solutions and end with true Peace the chaos of our troubled neighborhood, freeing people from the darkness of ignorance and hate! This is our destiny and we must accept it !
With honor
Michail Avellas