Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

Είναι αχαριστία να παραπονιούνται οι αποσπασμένοι για τα χρήματα των αποσπάσεων.

Είναι αχαριστία να παραπονιούνται οι αποσπασμένοι για τα χρήματα των αποσπάσεων.

Να σταματήσουν οι συνάδελφοι να είναι αχάριστοι στις επιδοτούμενες αποσπάσεις.
Διαβάζω τις τελευταίες μέρες ότι οι αποσπασμένοι αστυνομικοί έχουν πρόβλημα με τα χρήματα των αποσπάσεων και την εξόφληση αυτών.
Μήπως το έχετε παρακάνει; Μας έχετε ρουφήξει το ζουμί. Πόσο να σας ικανοποιήσει αυτό το σύστημα από τις παράλογες απαιτήσεις σας;
Υπηρεσία πάτε να προσφέρετε και το έχετε καταντήσει διακοπές.
Πως αλλιώς να χαρακτηριστούν οι διμοιρίες που έχουν παρκάρει στα νησιά χωρίς λόγο , αφού οι μικρές διαφωνίες και αντιπαραθέσεις επιλύονται από τις στατικές δυνάμεις που εξυπηρετούν την φύλαξη και την χαρτογράφηση.
Πώς αλλιώς να το δούμε οταν στις αστυνομικές επιχειρήσεις αποσπώνται ζευγάρια αστυνομικών (δεν τους φτάνει ένας), για να ενισχύσουν κι άλλο το εισόδημά τους αφήνοντας άξιους και ικανούς εκτός επιλογής.

Και γιατι το λέω αυτό. Γιατί το 2012, 2013 που δεν διαχειρίζονταν το κονδύλι οι συνάδελφοι με καθετοποιημένη πληρωμή, αφού υπήρχε οριζόντιο μετρό από το ΑΕΑ, τσιμπούσε η ψαλίδα τους άγαμους με τις λιγότερες κοινωνικές υποχρεώσεις.
Τότε δεν είχε πανσπερμία επιλογής θέσεων από μια Διεύθυνση να αιμορραγεί με δυνάμεις σε 7 σημεία, αλλά σε ένα σημείο.
Κι αυτό ήταν η "γκατζολία" με την υγρασία στο ποτάμι στο 100% και αυτό κουνούπια, γνωστά ως "γκατζολόπτερα" να ρουφάνε το αίμα.

Το καλοκαίρι πλέον οι παντρεμένοι που έχουν ψυχή , πρέπει να πάρουν τις οικογένειες τους να πάνε σε ένα νησί με έξοδα δημοσίου ή αυτοί που επιστρέφουν από 9μηνο λογω ανηλίκου τέκνου, για να συμπληρώσουν την χασούρα του εισοδήματός τους.

Κι εσύ κορόιδο χωροφύλακα που τρέχεις, προσπαθείς, επιμορφώνεσαι, παλεύεις όπου κι αν πας να αφήσεις κάτι καλό πίσω όχι από ανάγκη να αποδείξεις ποιος είσαι αλλά από φιλοπατρία, όταν συλλογιέσαι το γιατί να ξέρεις ήδη μέσα σου την απάντηση: [Έλα μωρέ σκοπιά είναι στους πρόσφυγες. Εσύ θα σώσεις την Ελλάδα;]

Κι εσύ να βαριέσαι να τους βλέπεις να νταντεύουν μωρά προσφύγων και να τις διατυμπανίζουν στον τύπο σαν να σώσανε την ανθρωπότητα κι αν τους ρωτήσεις τι απέγινε το μωρό που αγκάλιασαν, θα σηκώσουν τους ώμους τους αγνοώντας την τύχη του. Ρωτήστε τους γονείς που θρήνησαν τα παιδιά τους έπειτα από έναν.  βομβαρδισμό ή μία αδέσποτη σφαίρα.

Τέτοια υποκρισία και αχαριστία, να παραπονιούνται όταν παλέψαμε εμείς οι πρώτοι (κι αυτό πληροφορούμαι ότι ερείζουν οι συνδικαλιστές ποιος το κατάφερε) για να μην κοιμούνται σε δίκλινα και τρίκλινα οι δυνάμεις και τώρα να έχουν το προσωπικό τους δωμάτιο και την οικονομική διαχείριση, δεν έχω ξαναδεί.
Και τώρα που είπα και για συνδικαλιστές, βαρέθηκα να βλέπω συνδικαλιστές εκλεγμένους σε Προεδρεία και ΠΟΑΣΥ να αποσπώνται σε αυτές τις επιδοτούμενες θέσεις χωρίς να παραιτούνται του αξιώματός τους, παραβιάζοντας το καταστατικό περί απουσίας των εκλεγμένων και πετώντας αναθέματα για δράσεις από την ξαπλώστρα της παραλίας.
Τα σύνορα δεν είναι απλά ενίσχυση εισοδήματος, είναι καθήκον και ιερά αποστολή να φυλάξουμε και να παραδώσουμε τα ίδια και να θυμόμαστε πως η πτώση του Βυζαντίου ξεκίνησε όταν οι αυλικοί υφάρπαζαν με αβάσταχτους φόρους την περιουσία των Ακριτών.
Προτείνεται
1. Να αναλάβει κάθε Διεύθυνση ή και παραπάνω από ένα συνοριακό σημείο, για να μειωθεί η γραφειοκρατία και η πολυλαλία.

2. Να μην επιτρέπεται σε ζευγάρι αστυνομικών να αποσπώνται και οι δύο και ειδικά κανεις αστυνομικός να μην παίρνει την οικογένειά του, αφού σε περίπτωση θερμού επεισοδίου θα κληθεί να επιλέξει σε ένα άγνωστο και προσωρινό περιβάλλον να προασπίσει είτε την πολιτική άμυνα είτε την οικογένειά του, ερχόμενος σε σύγκρουση καθήκοντος αφού οι επιδοτούμενες αποσπάσεις είναι τύπου εκστρατείας. Ποιον θα πάρει το σινούκ σε περίπτωση μετακίνησης δυνάμεων , τον συνάδελφο η την οικογένεια του; Σε επιχειρήσεις της Φρόντεξ στη Λιβύη θα παίρνανε τις οικογένειές τους; - Όχι.

3. Να τελειώσει επίσης η επιλογή προηγούνται οι συνοριακοί, ποιοι συνοριακοί; Αφού ομογενοποιήθηκαν και είχε εξαφανιστεί το σύνολό τους όπως και οι Ειδικοί Φρουροί στα Τμήματα πολύ καιρό πριν την αναδιάρθρωση.

4. Να συγκροτηθεί επιτέλους η δεξαμενή βάσει εμπειρίας και χρόνου υπηρεσίας και  να δοθεί σύγχρονος ατομικός εξοπλισμός αποκατάστασης τάξης.

5. Να προϋπολογιστεί στο κονδύλι το αδικημένο μόνιμο προσωπικό των συνόρων ειδάλλως να λάβουν το κίνητρο της φοροαπαλλαγής.


Ελλάδα, 08.07.2017
Με τιμή
Μιχάλης Αβέλλας
Αστυνομικός